หวา วันดีๆ กับเดะน่อย

ห้าโมงเย็น ณ ทีแอนด์ที ซุปเปอร์มาเก็ต
สาวในแจคเก็ตสีแดง (กรูเองแหละ)
หวากำลังทำความดีความชอบ (เพื่อตัวกรูเอง)
มาช่วยเค้าซื้ออาหาร และช่วยแบกกลับบ้าน
เพื่อที่ท้องของเราจะได้รับอนิสงค์ในคืนนั้น
ขณะที่กำลังเกาะอยู่กับรถเข็น คอยเฝ้าของที่เลือกมา
เหมือนว่าจะกลัวว่าใครมาหยิบแย่งไป
แล้วกรูต้องเหนื่อยแรงไปหยิบมาใหม่
รอแม่เพื่อนเลือกซื้อเนื้อที่จะมาทำลาดหน้า
มีเดะหนุ่มหน้าใสกิ๊งเดินมา ทำท่าเคอะเขิน
มามองหน้าเราด้วยตาใสๆคู่นั้น ที่ทำให้หวาเขินไปชั่วขณะ
หวากะเดะหนุ่มจ้องตากัน แล้วเรายิ้มก้ให้กัน เราโบกมือให้กัน
เดะหนุ่มมองหน้าหวาอีกครั้ง ก่อนที่จะเดินจากไป
แต่แล้วเราก้เจอกันอีก
เดะหนุ่มมองหน้าด้วยอาการเคอะเขินอีกครั้ง
ครั้งนี้มองแล้ว เดินไปหลบข้างหลังของพ่อของเค้า
แล้วชี้ให้พ่อเค้ามาดูเรา
มองอีก ยิ้มให้อีก โบกมือให้อีก
แล้วก้เดินตามพ่อเค้าต้อยๆ ไป

เดะหนุ่มความสูงเท่าเอวเรา
เดะหนุ่มตัวเล็กๆ ร่างผอม
เดะหนุ่มตาชั้นเดียว ขาวๆ (สเปค!)
เดะหนุ่มอายุไม่น่าจะเกินหกขวบ
ที่อิหวาคาดว่า คงโตขึ้นมาหล่อแน่ๆ

อันที่จริงไอเดะน้อยนั่นอาจจะเห็นเราเปนหลินหลินไม่ก้หลินฮุ่ย

แพนด้าพันธุ์ใหม่มาเดินในเมือง แปลกใจ เลยเรียกพ่อมาดู

ไม่ก้เหนเราเป็นผีกองกอย ก้ใส่แจคเกตแดงซะขนาดนั้น

ที่ออกมาจากโทรทัด พอเห็นตัวจริงแล้วเป็นปลื้ม เลยย้ิมให้ใหญ่ก้ได้

ความประทับใจในวันนี้จะไม่มีวันลืม
ว่า กรูทำเดะใจแตก (รึป่าววะ)

BEHIND THE SCENE
reference จาก หวาน ได้กล่าวไว้ว่า
แม่งรู้ป่ะ กุมองหน้ามันเว๊ย
มันเหลือบดูกู แล้วก็มองหน้ามึงตลอดเลย
อารมว่าหันมาทางกุแล้วแบบ อีเหียกอะไรเนี่ย
แล้วก้หันไปทางมึงแล้วแบบ โอ๊ย นางฟ้า